Ze willen graag lekker met elkaar chillen, het liefst niet steeds bij hun ouders op zolder. Je wilt met je vrienden of vriendinnen op pad. Een beetje hangen, frietje eten, gamen en gewoon een beetje slap ouwehoeren, zonder dat er ouders bij aanwezig zijn.

Wanneer Hans Vijlbrief spreekt over ‘de zachte stem’, gaat dat niet over het volume of de klank van iemands stem. Ik zie het als een belangrijk politiek-filosofisch idee waar ik achter sta. Het gaat over mensen die niet schreeuwen, geen podium krijgen of weinig media-aandacht ontvangen, maar die wel dagelijks de gevolgen van beleid ervaren.

Het sociale domein raakt vrijwel iedereen, van jong tot oud en vraagt om zorgvuldige afwegingen tussen menselijkheid, betaalbaarheid en effectiviteit. Waarom ik in deze rol pas? Omdat luisteren, afwegen en kiezen mijn kracht is.

In de gemeenteraad van Bodegraven-Reeuwijk ligt nu de Lokale Inclusie Agenda (LIA) voor. Wat deze agenda zo sterk maakt, is de manier waarop zij tot stand is gekomen. Bijna tweehonderd inwoners, organisaties en beleidsmakers hebben samen de koers bepaald.

Inclusie is een woord dat je steeds vaker hoort, maar de betekenis ervan gaat verder dan beleidstaal of politieke discussies. Inclusie gaat over de vraag of iedereen zich gezien, gehoord en serieus genomen voelt in onze samenleving.

Werkplezier. Het woord komt niet voor in het Burgerlijk Wetboek. Maar wél in het leven van heel veel zzp’ers.